Qadınlar, maqnezium çatışmazlığı və qanda şəkərin aşağı olması olan insanlar qida qəbulunda hətta qısa fasilələrə daha çətin dözür. Onlarda halsızlıq və əsəbilik daha tez yarana bilər.
Bu barədə “Gazeta.Ru”ya “Meditsina” ASC-nin (akademik Roytberq adına klinika) həkim-endokrinoloqu Natalia Tananakina məlumat verib.
Mütəxəssisin sözlərinə görə, aclığa dözümlülük yalnız iştahanın gücündən deyil, həm də maddələr mübadiləsinin xüsusiyyətlərindən, genetika və həyat tərzindən asılıdır.
Həkim bildirib ki, əsas amillərdən biri maqnezium çatışmazlığı ola bilər:
“Bu mineral çatışmadıqda orqanizmin sinir sisteminin normal fəaliyyətini və enerji mübadiləsini təmin etməsi çətinləşir. Buna görə aclıq zamanı yaranan xoşagəlməz hisslər daha da güclənə bilər.”
Cins də bu məsələdə rol oynayır. Mütəxəssisin sözlərinə görə, qadınlar hormonal fonun xüsusiyyətləri səbəbindən qanda qlükoza səviyyəsindəki dəyişikliklərə daha həssas reaksiya verə bilərlər. Estrogen səviyyəsindəki dəyişikliklər enerji mübadiləsindəki dəyişikliklərə həssaslığa təsir göstərə bilər. Bu səbəbdən aclığa dözümlülük həyatın müxtəlif dövrlərində və menstrual siklin fərqli mərhələlərində dəyişə bilər.
Genetik xüsusiyyətlər də əhəmiyyət daşıyır.
“PPARA geninin müxtəlif variantları yağların enerji mənbəyi kimi istifadə xüsusiyyətləri ilə əlaqəlidir. Orqanizmin qaraciyər və əzələlərdə saxladığı sürətli enerji mənbəyi olan qlikogen ehtiyatları tükəndikdə bədən tədricən yağlardan istifadəyə keçir və keton cisimləri istehsal etməyə başlayır”, – deyə endokrinoloq bildirib.
Bu mexanizmdən daha səmərəli istifadə edən insanlarda qida qəbuluna fasilə zamanı orqanizmin yağlardan enerji əldə etməyə keçidi daha rahat baş verə bilər. Əksinə, qanda şəkərin ilkin səviyyəsinin aşağı olması aclığa dözümlülüyü çətinləşdirir.
Həkim əlavə edib ki, kifayət qədər zülal və yağ ehtiva edən müntəzəm qidalanma toxluq hissini daha uzun müddət saxlamağa kömək edir. Fiziki hazırlıq isə orqanizmin yağlardan yanacaq kimi istifadə etmək qabiliyyətini yaxşılaşdırır.
Bunun əksinə, yuxu çatışmazlığı aclıq hissini gücləndirə və yeməklər arasındakı uzun fasilələr zamanı insanın özünü daha pis hiss etməsinə səbəb ola bilər.
