Bayramlar yaxınlaşanda bir çox insanın qarşısında eyni sual yaranır: bayramı daha gözəl keçirmək üçün borca girmək doğrudurmu? İlk baxışda bu qərar məntiqli görünə bilər. İnsan istəyir ki, evində bolluq olsun, süfrəsi dolu görünsün, yaxınlarına hədiyyə alsın və bayramı yadda qalan etsin. Lakin məsələyə bir qədər dərindən baxanda aydın olur ki, bayramın mahiyyəti maddi göstərişdən çox mənəvi dəyər daşıyır.
Borca girmək çox vaxt qısa müddətli sevinc, uzun müddətli stress yaradır. Bayram günlərində alınan əlavə məhsullar, hədiyyələr və ya bahalı hazırlıqlar bir neçə gün sevinc gətirə bilər, amma həmin borcun qaytarılması bəzən aylarla insanın büdcəsinə təsir edir. Bu isə bayramın yaratmalı olduğu rahatlıq və xoş əhvalın əksinə, narahatlıq və gərginlik yarada bilər.
Digər tərəfdən, bir çox insan bayramı başqalarının gözü ilə ölçməyə başlayır. Sosial mühitdə və ya sosial şəbəkələrdə gördüyümüz “ideal bayram” görüntüləri insanı daha çox xərcləməyə sövq edir. Halbuki ən səmimi bayramlar çox vaxt sadə, amma səmimi olan bayramlardır. Əsas məsələ süfrənin böyüklüyü deyil, ailə üzvlərinin bir araya gəlməsi, paylaşmaq və birlik hissidir.
Maliyyə mütəxəssisləri də bildirirlər ki, bayram xərcləri mövcud imkanlara uyğun planlaşdırılmalıdır. Əgər bayram hazırlığı insanı borca salırsa, bu artıq sevinc yox, maliyyə yükünə çevrilir. Sağlam yanaşma isə bayramı büdcəyə uyğun, ölçülü və planlı şəkildə keçirməkdir.
Unutmaq olmaz ki, bayramın dəyəri süfrənin qiyməti ilə ölçülmür. Bayramın əsas mənası insanın yaxınları ilə vaxt keçirməsi, evdə istilik və səmimiyyət yaratmasıdır. Bəzən sadə bir süfrə və səmimi bir söhbət, ən bahalı bayram hazırlıqlarından daha çox yadda qalır.
Əslində sual belə olmalıdır: bayram üçün borca girməyə dəyərmi, yoxsa bayramı borcsuz və rahat keçirmək daha qiymətlidir? Çox vaxt ikinci seçim insanın həm cibinə, həm də ruhuna daha çox rahatlıq gətirir.
