Başgicəllənmə çox vaxt təzyiq, yorğunluq və ya qulaq problemi kimi qəbul edilir. Amma bu, hər zaman “zərərsiz” siqnal deyil. Ürək-damar xəstəlikləri məhz başgicəllənmə ilə debut edə bilər — yəni ilk əlamət bu ola bilər.
Səbəb sadədir: ürək beyni kifayət qədər qanla təmin etməyəndə, beyin bunu dərhal hiss edir. Nəticə isə başın fırlanması, gözlərin qaralması, qeyri-sabitlik hissi olur. Bu hal bəzən huşun qısamüddətli itirilməsinə qədər gedib çıxır.
Xüsusilə təhlükəli olan vəziyyətlər var. Ritm pozğunluqları (aritmiyalar) zamanı ürək ya çox yavaş, ya da nizamsız döyünür və qan dövranı effektiv olmur. Ürək çatışmazlığında isə ürək gücü azalır, beyin “ac qalır”. Aşağı və ya kəskin düşən qan təzyiqi də eyni mexanizmlə başgicəllənmə yaradır.
Əsas problem odur ki, bir çox insan ürəklə bağlı səbəbi gec düşünür. Halbuki başgicəllənmə aşağıdakı hallarla birlikdədirsə, bu artıq xəbərdarlıq siqnalıdır:
-
sinədə sıxılma və ya ağrı
-
səbəbsiz nəfəs darlığı
-
ürək döyüntüsünün hiss olunması
-
qəfil zəiflik, soyuq tər
-
huşun itirilməsinə yaxın vəziyyət
Bu nöqtədə “keçər” demək risklidir. Ürək xəstəlikləri çox vaxt səssiz başlayır, amma ilk verdiyi siqnalı düzgün oxumayan insanı ağır nəticələrə aparır.
Vacib bir həqiqət: başgicəllənmə təkbaşına diaqnoz deyil, amma ürək xəstəliyinin ilk qapını döyməsi ola bilər. Xüsusilə stress altında, fiziki gərginlik zamanı və ya birdən ayağa qalxanda yaranırsa, bu artıq təsadüf sayılmamalıdır.
Bədən əvvəl xəbər verir, sonra cəzalandırır. Başgicəllənmə həmin xəbərdarlıqlardan biridir. Onu qulaqardına vurmaq yox, düzgün oxumaq lazımdır.
