Yay çox vaxt istirahət, səyahət və rahatlıq mövsümü kimi təsəvvür olunur. Sosial şəbəkələr çimərlik, gəzinti, terras və tətil fotoları ilə dolur. Günlər uzanır, hava isinır və sanki insan avtomatik olaraq daha xoşbəxt olmalıdır. Amma hər kəs üçün yay belə keçmir.
Bəzi insanlar üçün məhz yay ayları narahatlıq, əsəbilik, yorğunluq və emosional tükənmə dövrünə çevrilə bilər. Adətən mövsümi depressiya deyəndə qış ayları, günəş çatışmazlığı və qısa günlər yada düşür. Lakin yay depressiyası da real vəziyyətdir və bir çox insan bunu yaşasa da, adını qoymaqda çətinlik çəkir.
Yayda narahatlığın artmasının bir neçə səbəbi ola bilər. Güclü istilər yuxunu poza, bədəni yora və insanı daha əsəbi edə bilər. Uzun günlər və sosial aktivliyin artması isə bəzi insanlarda rahatlıq yox, əksinə, təzyiq yaradır. Hər kəsin əyləndiyi görüntüsü insanda “mən niyə belə hiss etmirəm?” sualını doğura bilər.
Bundan başqa, yay aylarında gündəlik rejim dəyişir. Yuxu saatları pozulur, qidalanma fərqlənir, iş və şəxsi həyat ritmi qarışır. Bu dəyişikliklər xüsusilə həssas insanlarda daxili gərginliyi artıra bilər.
Sosial şəbəkələr də bu hissi gücləndirir. Başqalarının tətil fotolarına, ideal bədən görüntülərinə və “mükəmməl yay” paylaşımlarına baxmaq insanı öz həyatı ilə müqayisəyə aparır. Nəticədə yay istirahət dövrü olmaq əvəzinə, özünü yetərsiz hiss etmə və emosional yorğunluq dövrünə çevrilə bilər.
Belə hallarda əsas məsələ özünü məcbur etməməkdir. Yayda hər kəs daim şən, aktiv və sosial olmaq məcburiyyətində deyil. Bəzən daha sakit gün keçirmək, telefonu kənara qoymaq, yuxu rejimini qorumaq, bol su içmək və istidən uzaq qalmaq insanın psixoloji vəziyyətinə ciddi kömək edə bilər.

Əgər narahatlıq, halsızlıq və əhval düşkünlüyü uzun müddət davam edirsə, bunu sadəcə “yay yorğunluğu” kimi görməmək lazımdır. Belə vəziyyətdə mütəxəssislə danışmaq daha doğru addım ola bilər.
Qısası, yay hamı üçün eyni hissləri gətirmir. Kimisi üçün bu mövsüm enerji və sevinc deməkdir, kimisi üçün isə səssiz yorğunluq və daxili gərginlik. Önəmli olan başqalarının yayına yox, öz bədəninizin və ruh halınızın verdiyi siqnallara qulaq asmaqdır.

