Uşağı məktəbə hələ avqustun əvvəlindən hazırlamağa başlamaq çox vaxt real ehtiyacdan deyil, valideynlərin narahatlığından qaynaqlanır. Əsl hazırlıq isə dərslərin başlamasına təxminən bir həftə qalmış yumşaq şəkildə aparıldıqda daha faydalı ola bilər.
Yeni dərs ilinin başlanması bir çox ailə üçün çətin mərhələdir. Uzun yay tətilindən sonra uşaqların yenidən rejimə uyğunlaşması asan olmur. Buna görə bəzi valideynlər məktəb hazırlığına həddindən artıq tez başlayırlar.
Lakin uşağın yay tətilini sona qədər rahat keçirməsi vacibdir. Son həftədə isə əvvəlki gündəlik vərdişlərin tədricən bərpası uşağın məktəbə keçidini xeyli asanlaşdıra bilər.
Ən təsirli üsullardan biri məktəbə hazırlığı uşağın iştirakı ilə həyata keçirməkdir. Birlikdə məktəb çantasını yığmaq, dəftər və digər ləvazimatları seçmək, yeni qələmqabı almaq, ilk gün geyiniləcək paltarı müzakirə etmək və sentyabr üçün təxmini cədvəl hazırlamaq mümkündür.
Uşaqlara belə kiçik hazırlıq mərhələləri, xüsusilə də onlara seçim etmək imkanı verildikdə, daha xoş təsir göstərir. Beləliklə, “məktəbin başlaması” kimi qeyri-müəyyən anlayış daha konkret və əvvəlcədən təsəvvür edilə bilən hala gəlir.
Kiçik yaşlı uşaqlar üçün dərs cədvəlini rəngli şəkildə çəkmək, daha böyük uşaqlarla isə qarşıdakı ay barədə söhbət etmək faydalı ola bilər. Əsas məsələ uşağın prosesdə iştirak etməsi və bunu sadəcə valideyn tapşırığı kimi qəbul etməməsidir.
Narahatlığın ən böyük səbəblərindən biri qeyri-müəyyənlikdir. Uşaq ilk gün onu nələrin gözlədiyini bildikdə, gündəlik rejimini gördükdə və hara gedəcəyini anladıqda məktəbə qorxu ilə deyil, vəziyyətə nəzarət hissi ilə gedir.
Hətta sonradan dəyişdiriləcək sadə sentyabr planı belə uşağa psixoloji dayaq verə bilər. Bununla belə, hazırlığı məcburi rutinə çevirmək düzgün deyil. Uşağı zorla qələmləri düzməyə və ya çantasını təkrar-təkrar yoxlamağa məcbur etmək əks təsir göstərə bilər.
Valideynin öz davranışı da burada böyük rol oynayır. Böyük özü gərgindirsə, uşaq bunu sözlərdən asılı olmayaraq hiss edir. Süni şəkildə “hər şey əladır” deməkdənsə, sakit və səmimi münasibət daha faydalıdır.
Uşaq məktəblə bağlı qorxusunu dilə gətirdikdə isə onun hisslərini kiçiltmək əvəzinə qəbul etmək vacibdir. “Bu normaldır, bunun öhdəsindən gəlməyinə kömək edəcəyəm” kimi yanaşma uşağa dəstək hissi verir.
Məktəbə hazırlıq ritualının məqsədi möcüzə yaratmaq deyil. Əsas məqsəd uşağa təhlükəsizlik, seçim və nəzarət hissi verməkdir. Yaxın bir böyüklə bölüşülən bu nəzarət hissi yeni dərs ilinə daha inamlı başlamağa kömək edə bilər.
