Qısa günlər, uzun gecələr, günəşi aylarla görməmək… Qış təkcə havanı yox, psixologiyanı da soyudur. Qış xandrası romantik anlayış deyil — bədənin işıq və istilik çatışmazlığına verdiyi real reaksiyadır. Yaxşı tərəfi odur ki, bu vəziyyətə təslim olmaq məcburi deyil.
Açıq danışaq: qışda özünü halsız hiss etmək “iradəsizlik” deyil. Gün işığı azalanda serotonin düşür, melatonin artır və bədən “qış rejiminə” keçir. Problem ondadır ki, həyat bu rejimi nəzərə almır. Nəticə: motivasiya itkisi, əsəbilik, səbəbsiz yorğunluq.
İndi isə praktik hissə — bəzəksiz, işlək yollar.
İşıqla mübarizə aparma, onu süni şəkildə yarat. Səhərlər maksimum işıq verən lampalardan istifadə et, evdə qaranlıq künclər saxlamamağa çalış. Qışda işıq lüks deyil, ehtiyacdır.
Hərəkət etmədən enerji gözləmə. İlham gəlməyəcək. Əvvəl hərəkət, sonra motivasiya. 15–20 dəqiqəlik gəzinti belə sinir sistemini aktivləşdirir və beyni “oyan” rejiminə keçir.
Rutin saxla, amma özünü əzmə. Qışda yay performansı gözləmək absurddur. Daha az plan, daha çox davamlılıq — psixoloji baxımdan daha sağlamdır.
İsti yemək psixoloji dəstəkdir. Qışda bədən komfort axtarır. Şorba, kompleks karbohidratlar, protein balansı əhval üçün real təsir göstərir. Soyuqda “yalnız salat” qəhrəmanlıq deyil.
Kiçik rituallar qur. Böyük dəyişikliklər yox. Hər gün təkrarlanan xırda sabitliklər — eyni saatda çay, axşam işıqlandırması, sakit musiqi — beyində təhlükəsizlik hissi yaradır.
Və ən vacibi: özünü başqaları ilə müqayisə etmə. Qışda yavaşlamaq zəiflik deyil. Bu, adaptasiyadır. Bədən sağ qalmağa fokuslanır, “parlamağa” yox.
